Dr. Mehmet ÇOBAN ile İlim, İdare, Kültür, Birecik ve Gaziantep Üzerine Muhabbet

Bir insanın hayatını yalnızca sahip olduğu meslek ve unvanlarla anlatmak çoğu zaman yeterli değildir. Hele akademik çalışmaları idarecilikle, bürokratik tecrübeyi yerel yönetimle, şiir ve edebiyatı sosyolojiyle, kültür ve sanatı doğa ve çocuk eğitimiyle buluşturmuş çok yönlü bir hayat söz konusuysa…

Dr. Mehmet ÇOBAN’ın hayat yolculuğu, ilk bakışta farklı görünen bu alanların aslında ortak bir merkez etrafında birleştiğini gösteriyor: İnsan, toplum ve medeniyet.Gaziantep’te Şehitkâmil ve Şahinbey belediyelerinde idarî sorumluluklar üstlenen, Yerel Yönetişim Derneği’nin kurucu başkanlığını yapan; stratejik liderlik, kamu yönetimi ve seçilmişlerle atanmışlar arasındaki güven ilişkisi üzerine çalışmalar yürüten Dr. Mehmet ÇOBAN ile akademik hayatından bürokrasiye, şiirden kültür ve sanata, Birecik’ten Gaziantep’e, doğa eğitiminden geleceğe uzanan bir sohbet gerçekleştirdik.

1. Soru: Esselâmüaleyküm hocam. Bugün çeşitli konularda bilgilendirici ve irdeleyici bir sohbet gerçekleştireceğiz inşallah. Öncelikle nasılsınız?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Ve aleyküm selâm. Öncelikle bu güzel sohbet vesilesiyle teşekkür ediyorum. Hamdolsun, iyiyim.İnsan için asıl mesele yalnızca bedenen hayatta olmak değildir; zihnen, ruhen ve fikren de diri kalabilmektir. Ben de imkânlar nispetinde okumaya, düşünmeye, yazmaya, üretmeye ve insanımıza faydalı olmaya gayret ediyorum.Hayatımın farklı dönemlerinde farklı sorumluluklar üstlendim. Akademik çalışmalar yürüttüm, idarecilik yaptım, bürokrasinin çeşitli kademelerinde görev aldım, yerel yönetim tecrübesi yaşadım ve siyasetin içinde bulundum. Bunun yanında kültür, sanat ve edebiyatla ilgilendim; şiirler yazdım, kitaplar hazırladım, doğa ve eğitim projeleri yürüttüm.İlk bakışta bunların her biri ayrı alanlar gibi görülebilir. Fakat benim açımdan hepsinin merkezinde tek bir kavram vardır:İnsan.İnsanı anlamadan toplumu, toplumu anlamadan şehri, şehri anlamadan medeniyeti, medeniyeti anlamadan da geleceği doğru okuyamayız.Akademik çalışmalarım bana düşünmeyi, idarecilik uygulamayı, edebiyat hissetmeyi, şiir ise insanın iç dünyasına inmeyi öğretti.Belki de ömrümün özeti şu üç kelimedir:Okumak, düşünmek ve üretmek.Edindiğimiz bilgi ve tecrübenin yalnızca şahsî bir birikim olarak kalmasını doğru bulmuyorum. Bilgi paylaşılmalı, tecrübe aktarılmalı, gençlere yol gösterilmeli ve mümkün olduğu kadar insanın hayatına dokunmalıdır.

2. Soru: Evet hocam. Siz çok yönlü birisiniz. Lakin önceliği akademi ve ilim sahasına vermek istiyorum. Akademik hayatınız ve çalışmalarınızdan bahsedebilir misiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Akademiye hiçbir zaman yalnızca diploma, unvan veya makam penceresinden bakmadım. Benim için akademi; hakikati arama ve üretilen bilgiyi insanın ve toplumun hizmetine sunma çabasıdır.Bu anlayışla çalışmalarım zaman içerisinde sosyoloji, idarecilik, yerel yönetimler, stratejik liderlik ve planlama, siyaset sosyolojisi, kültür, eğitim ve medeniyet düşüncesi gibi farklı alanlara yayıldı. Fikrî ve felsefî okumaların yanında şiir ve şuur merkezli yazılar da çalışma saham içerisinde yer aldı.Bilgi insanın zihnini besler; ancak şuur insana istikamet verir. İnsan çok şey bilebilir. Fakat bildiklerini hangi ahlakî gayeyle kullanacağını bilmiyorsa bilgi tek başına yeterli değildir.Bu sebeple bilgi ile ahlakı, akıl ile vicdanı, eğitim ile şuuru birlikte düşünmeye çalışıyorum.Gençlere de kendilerini tek bir pencereye hapsetmemelerini tavsiye ediyorum. Doğu’yu da Batı’yı da okumalı; klasik edebiyatımızdan modern düşünceye kadar geniş bir yelpazeyi incelemelidirler. Fakat okuduklarını yalnızca ezberlemek yerine mukayese etmeli, düşünmeli ve kendi süzgeçlerinden geçirmelidirler.Son yıllarda özellikle gelecek bilimi, yani fütüroloji üzerine yoğunlaşıyorum.Geçmişini bilmeyen geleceği inşa edemez. Fakat yalnızca geçmişte yaşayarak da gelecek kurulamaz. Bir milletin geleceğe dair bir hesabı yoksa, başkalarının kurduğu geleceğin içinde yaşamak zorunda kalabilir.

3. Soru: O hâlde siyasî ve bürokratik kariyerinize gelelim. Gaziantep’te uzun yıllar belediye başkan yardımcılığı yaptınız, başmüfettişlik göreviniz oldu ve AK Parti’den adaylık süreciniz yaşandı. Bu serüvenden bahseder misiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: İdarecilik ve bürokrasi hayatım benim için aynı zamanda en büyük tatbikat alanı oldu.Şehitkâmil ve Şahinbey belediyelerinde görev yaparken belediyeciliğin yalnızca teknik işlerden ibaret olmadığını, doğrudan insanla ve şehir ruhuyla temas eden bir alan olduğunu gördüm.Şehir dediğimiz yapı canlı bir organizmadır. İçinde insan, aile, çocuk, genç, yaşlı, tarih, kültür, çevre ve sanat vardır.Bu nedenle yerel yönetimleri sadece yol ve altyapı yapan kurumlar olarak görmedim. Şehrin hafızasını, geleceğini ve insanının yaşam kalitesini etkileyen merkezler olarak değerlendirdim.Bu tecrübeler bana şunu açık biçimde öğretti:İyi niyet tek başına yetmez. Bilgi, ehliyet, liyakat, planlama, istişare ve ahlak gerekir.Saha tecrübemi akademik çalışmalarla birleştirerek stratejik liderlik, heyet ve stratejik planlama gibi alanlarda eserler hazırladım. Yerel yönetişim şuurunun gelişmesine katkı sağlamak amacıyla Yerel Yönetişim Derneği’nin kurucu başkanlığını yürüttüm.Siyaset bilimi ve kamu yönetimi alanında ise demokratik meşruiyet açısından önemli gördüğüm seçilmişlerle atanmışlar arasındaki güven ilişkisi üzerinde yoğunlaştım.Başmüfettişlik görevim, idarî sorumluluklarım ve siyasî adaylık sürecim devlet mekanizmasını farklı yönleriyle tanımama imkân sağladı.Ama bütün bunların sonunda vardığım kanaat şudur:Makamlar geçicidir; asıl olan insanın zihninde ve gönlünde bırakılan faydalı izdir.

4. Soru: Peki sizi yazmaya iten asıl dinamik neydi? Yazı hayatınız ve edebî çalışmalarınız nasıl başladı?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Yazmak bir anda ortaya çıkan geçici bir heves değildir. Uzun yıllara dayanan okuma, gözlem, iç muhasebe ve mesuliyet duygusunun tabiî bir sonucudur.İnsanın zihninde taşıdığı fikirler, gözlemlediği toplumsal meseleler veya içinde hissettiği derin duygular zamanla kelama dönüşmek ister.Ben yazıyı yalnızca estetik bir uğraş olarak görmedim. Yazı aynı zamanda bir şuur faaliyetidir.Fikir, felsefe ve düşünce yazılarımda toplum, insan, medeniyet ve gelecek meselelerine yönelirken şiirlerimde insanın iç dünyasına, arayışına ve hislerine inmeye çalıştım.Şiir ile şuuru birbirinden ayırmanın mümkün olmadığına inanıyorum. Şairin çağını, milletini ve insanlığı ilgilendiren bir sözü, bir derdi olmalıdır.Yıllar içerisinde kaleme aldığım bazı şiirlerin bestelenmesi ve seslendirilmesi de benim için ayrıca bir kıvanç vesilesi oldu.

5. Soru: Zannım o ki şimdiye kadar farklı vesilelerle, farklı mahfillerde birçok üstatla ve insanla bir araya gelmişsinizdir. Peki bu karşılaşmalar ve birliktelikler size neler kattı?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Kültür, sanat ve edebiyat mahfillerinde bulunmak; farklı kuşaklardan yazar, şair ve akademisyenlerle aynı atmosferi paylaşmak, fikir alışverişinde bulunmak düşünce dünyamı daima besledi.Bir yazarı veya şairi yalnızca eserlerinden okumakla, onunla aynı masada oturup sohbet etmek, sözünü ve hâlini yakından tanımak elbette aynı şey değildir.Katıldığım edebiyat festivalleri, antoloji çalışmaları, şiir meclisleri ve akademik toplantılar bu bakımdan hayatıma önemli tecrübeler kattı.Farklı şehirlerde edebiyat ve kültür dünyamızın kıymetli isimleriyle bir araya gelme, büyüklerimizin sohbetlerinden ve tecrübelerinden istifade etme imkânım oldu. Her karşılaşmanın bende bıraktığı ayrı bir iz ve hatıra vardır.İsimleri tek tek sıralamaktan ziyade, bu buluşmaların bende bıraktığı asıl mirastan söz etmeyi daha doğru buluyorum.Çünkü benim için teşrik-i mesai, bir ustanın gölgesinde kalmak değil; ustanın birikiminden istifade ederken kendi sesini bulabilmektir. Usta isimlerle yan yana gelmek insana yalnızca edebiyatı değil, edebi de öğretir.Fakat benim insanı ve hayatı tanımamda edebiyat mahfilleri kadar önemli başka mektepler de oldu:Saha, köy, şehir ve insan.Ceylanpınar’da geçirdiğim yıllar, Devlet Üretme Çiftliği ve Tarım Bakanlığındaki çalışmalarım benim için çok önemli bir saha tecrübesi oluşturdu. Köyü, köylüyü ve toprağı yakından tanıma fırsatı buldum.Görevlerim gereği farklı köylerde ve kırsal alanlarda insanlarla doğrudan temas ettim. Sofralarına oturdum, tarlalarına gittim; geçim kaygılarını, beklentilerini, sevinçlerini ve sıkıntılarını yerinde dinledim.Bu ilişkiler zamanla yalnızca bir görev tecrübesi olmaktan çıktı; benim için köy sosyolojisi açısından önemli bir saha birikimine dönüştü.Daha sonra kamu görevlerim ve belediyecilik tecrübem beni bu defa şehir insanının dünyasıyla daha yakından buluşturdu. Şehrin sokaklarında, mahallelerinde, kurumlarında ve hayatın farklı alanlarında insanı tanıma fırsatı buldum.Köyde toprağa ve üretime bağlı yaşayan insanla, şehirde farklı ihtiyaçlar, beklentiler ve ilişkiler içinde yaşayan insanı birlikte gözlemledim.Böylece insanı yalnızca bir makamın, bir mesleğin veya bir sosyal çevrenin içinden değil;köy köy, şehir şehir, insan insan tanımaya çalıştım.Belediyecilik bana şunu öğretti:Şehir yalnızca binalardan, yollardan ve meydanlardan ibaret değildir. Şehir; içinde yaşayan insanların hatıraları, ihtiyaçları, beklentileri, komşulukları, sevinçleri ve dertleriyle bir bütündür.Bir şehri anlamak, aslında o şehirde yaşayan insanı anlamaktır.Bu nedenle benim için kamu hizmeti bir anlamda insanı dinleme sanatıdır.Anadolu insanını anlamak için yalnızca uzaktan bakmak yetmez. Onun sofrasına oturmak, tarlasına gitmek, mahallesinde yürümek, derdini dinlemek; bazen söylediğinden çok söylemediğini de anlayabilmek gerekir.Çünkü:Köyün hafızası toprağında;şehrin hafızası sokaklarında;insanın hafızası ise gönlünde saklıdır.Bu saha ve belediyecilik tecrübeleri daha sonraki yazı ve düşünce hayatımı da derinden etkiledi. Yerel yönetişim, güven ilişkileri, kültür, kimlik ve toplumsal dayanışma üzerine düşüncelerimin temelinde bu yılların birikimi vardır.Edebiyat ise insanı anlamanın başka bir yolu oldu.Saha bana insanın yaşadıklarını gösterdi; şehir bana insan ilişkilerinin farklı yüzlerini tanıttı; edebiyat ise bütün bu yaşanmışlıkların gönülde bıraktığı izi dile getirme imkânı verdi.Belki de bu yüzden yazılarımda hayatla edebiyat arasında kesin bir çizgi çekmek kolay değildir. Sahada gördüğüm insan gönlümde bir hikâyeye; yaşanmış bir hayat bazen bir şiire, bazen de bir düşünceye dönüşür.İsimlerden daha kıymetli olanın; kurulan dostluklar, paylaşılan fikirler, edinilen tecrübeler ve kültür hayatımıza birlikte bırakabildiğimiz izler olduğuna inanıyorum.Çünkü insan, kimlerle görüştüğünden çok, o karşılaşmalardan kendisine ne kattığı ve geride ne bıraktığıyla anılır.Sessiz bir fısıltı gibi gelir sözleri…Ama insanı gerçekten dinlediğinizde, o fısıltının içinde koskoca bir hayatın saklı olduğunu görürsünüz.

6. Soru: Sizi ve sanatınızı etkileyen ustalar ve üstatlar kimlerdir? Okurlarımıza hangi eserleri tavsiye edersiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Düşünce ve sanat dünyam tek bir kaynağa dayanmaz. Doğu-Batı medeniyet dengesi, Türk-İslam ruh kökü, sosyoloji ve modern felsefe okumalarımın temel alanlarıdır.Her şeyden önce elbette Kur’an-ı Kerim, hadisler ve temel İslam eserleri düşünce dünyamın şekillenmesinde belirleyici olmuştur.Bunun yanında Mehmet Âkif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek ve Sezai Karakoç’un külliyatlarını özellikle zikretmek gerekir.Cemil Meriç; Doğu-Batı meselesi, aydın sorumluluğu ve irfan kavramı bakımından benim için müstesna bir yere sahiptir. Bu Ülke, Umrandan Uygarlığa ve Kırk Ambar mutlaka okunması gereken eserler arasındadır.Peyami Safa, insanın iç dünyası, medeniyet buhranı ve Doğu-Batı arasında yaşanan bocalamaları ele alışındaki derinliğiyle önemlidir.Mümtaz Turhan ve Orhan Türkdoğan, toplumsal değişme, kültür ve sosyolojik yapı tahlilleri bakımından ufuk açıcı isimlerdir.Abdurrahim Karakoç, şiirin samimiyeti, milletle kurduğu güçlü bağ ve hiciv gücü bakımından önemli bir ustadır.Remzi Oğuz Arık ise millî kültür, vatan ve medeniyet şuuru bakımından dikkatle incelenmelidir.Hâlen Dr. Sait Başer, Prof. Dr. Teoman Duralı ve Aliya İzzetbegoviç okumalarımı sürdürüyorum.İran edebiyatından Batı klasiklerine kadar geniş bir yelpazeyi takip ediyorum.Temel yaklaşımım şu:Farklı pencereleri tanımak, insanın kendi hakikatini daha güçlü kavramasına hizmet eder.Nereden geldik, neredeyiz ve nereye gidiyoruz?Bu soruların izlerini farklı okumaların içinde bulmak mümkündür.

7. Soru: Çok güzel. Sizin uzun yıllardır şiir yazdığınızı ve farklı mecralarda yayımlandığını biliyoruz. Daha önce Kan Üşüdü adlı şiir kitabınız çıkmıştı. Son olarak şiirlerinizi Kelâm-ı Vuslat adlı kitabınızda topladınız. Ayrıca yer aldığınız Şiir Seli Ailesi (3) antolojisi hakkında neler söylemek istersiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Şiir, insanın kendi iç dünyasıyla ve hakikatle kurduğu özel bir kelamdır.Uzun yıllara yayılan şiir çalışmalarımı Kelâm-ı Vuslat başlığı altında topladım. Vuslat; hakikati, sevgiyi, anlamı ve insanın kendi özünü arama yolculuğunun nihayetini ifade ediyor.Kitapta yer alan bazı şiirlerimin farklı dillere çevrilmiş olması da edebiyatın sınırları aşan evrensel yapısını göstermesi bakımından benim için ayrıca memnuniyet verici.Otuz sekiz farklı şairin eserlerinden oluşan Şiir Seli Ailesi (3) antolojisi ise edebiyat dünyamızdaki çok sesliliği ve ortak estetik hafızayı temsil eden kıymetli bir çalışma.Şiirde aradığım temel ölçüler samimiyet, estetik incelik ve şuur derinliğidir.Şiir yalnızca güzel söz söyleme sanatı değildir. Gönülden çıkıp başka gönüllerde bir iz bırakma gayretidir.

8. Soru: Peki Mehmet Çoban ne tür filmler izler, ne tür müzikler dinler, nereleri ziyaret eder? Buradan hareketle sizce sanat ve kültür mekânlarının toplum hayatındaki yeri nasıl olmalıdır?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Sanat dallarını bir bütünün farklı tezahürleri olarak görüyorum.Sinemada insana, tarihe, topluma ve medeniyet meselelerine dair soru sorduran, derinliği olan yapımları tercih ederim. Müzikte ise Türk musikisi, halk müziği, tasavvuf musikisi ve sözün, ezginin ruh taşıdığı eserleri dinlerim.Müzeler, kütüphaneler, tiyatrolar, sergi salonları ve tarihî mekânlar bir şehrin kimliğinin parçalarıdır.Şehir yalnızca beton ve binalardan ibaret değildir. Hafızası ve kültür mekânları kadar şehirdir.Belediyecilik tecrübemden hareketle ifade etmeliyim ki yerel yönetimlerin asli vazifelerinden biri de çocukları ve gençleri kütüphanelerle, tiyatroyla, sanatla ve şehrin tarihî dokusuyla buluşturmaktır.Kültüre yapılan yatırım kısa vadede gösterişli sonuçlar vermeyebilir. Fakat uzun vadede insan şahsiyetini ve medeniyetin geleceğini inşa eder.

9. Soru: Çocukların gelişiminden bahsetmişken, çocuklara yönelik “Orman Okulu” projeniz ve Alperen Orman Okulu faaliyetleri hakkında bilgi verebilir misiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Orman Okulu projesi benim için yalnızca doğa gezilerinden ibaret bir etkinlik değildir. İnsan yetiştirme anlayışımızın pratik bir adımıdır.Bu çalışmayı evladım Eyyüp Alperen ve çocuk gelişimcisi kızım Neslihan ile birlikte hayata geçirdik.Temel gayemiz çocukları ekran bağımlılığından ve beton binalardan uzaklaştırarak doğanın bizzat kendisini bir öğretmen olarak görmelerini sağlamaktır.Çocuk doğada gözlem yapmayı, sorumluluk üstlenmeyi, problem çözmeyi, toprakla ve canlılarla merhamet bağı kurmayı öğrenir.Sadece çocuklara yönelik uygulamalar yapmakla kalmadık. Bu anlayışın sürdürülebilir olması için doğada eğitimi önceleyen rehberlerin yetişmesine katkı sağlamak amacıyla Eğiticinin Eğitimi kitabını da hazırladık.Çocuğu tabiattan koparırsanız, onu hayatın gerçeklerinden de uzaklaştırırsınız.Eğitim, çocuğa yalnızca akademik bilgi yüklemek değildir. Ona iyi insan olma bilincini kazandırmaktır.Alperen Orman Okulu da bu anlayışın meyvesidir.

10. Soru:Doğduğunuz topraklar olan Birecik, derin bir tarihe ve zengin bir kültüre sahip. Buna rağmen potansiyelini yeterince değerlendiremediğini düşünüyorum. Bu husustaki değerlendirmeleriniz nelerdir?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Birecik benim doğduğum, köklerimin bulunduğu; tarihi, kültürü ve tabiatıyla müstesna bir memleket köşesidir.Fırat Nehri yalnızca bir su kaynağı değildir. Birecik’in tarihidir, ekonomisidir, kültürüdür ve kimliğidir.Nesli tükenme tehlikesi altında bulunan Kelaynaklar, Fırat havzasındaki doğal zenginlikler, tarihî evleri, kalesi ve gastronomisi Birecik’i çok daha geniş ölçekte tanınabilecek bir merkez hâline getirebilecek değerlerdir.Ancak Birecik’in bu büyük potansiyeli bütüncül bir vizyona dönüştürme konusunda daha fazla çalışmaya ihtiyacı vardır.Zamanında Birecik’te Türkiye’de ilk defa Antep fıstığında damlama sulama projesini hayata geçirdik. Bu çalışmamı Antep Fıstığı Kongresi’ne bildiri olarak sunduğumda kabul edilmemişti. Yıllar sonra devletimizin fıstıkta damlama sulamaya teşvik verdiğini görmek, o dönemde ortaya koyduğumuz fikrin önemini bir kez daha gösterdi.Bu tecrübe bana şunu öğretti:Yenilikçi fikirler bazen zamanında anlaşılmayabilir. Fakat doğru olduğuna inandığınız ilmî ve insanî yoldan vazgeçmemek gerekir.Birecik’in geleceğini ben şu unsurların birlikte ele alınmasında görüyorum:Tarih + Kültür + Fırat + Kelaynak + Doğa + Gastronomi.Bunların tamamını ortak bir vizyonda buluşturabilecek, kararlı, bilgili ve ahlaklı bir yönetim anlayışı Birecik’in potansiyelini daha güçlü biçimde ortaya çıkarabilir.

11. Soru: Fakat siz uzun yıllardır Gaziantep’te yaşıyorsunuz. Gaziantep’e dair his, tecrübe ve düşünceleriniz nelerdir?

Dr. Mehmet ÇOBAN:Birecik köklerimin olduğu yerse, Gaziantep hizmet ettiğim, hayatımın büyük bölümünü geçirdiğim ve gurur duyduğum şehirdir.Şehitkâmil ve Şahinbey belediyelerindeki idarî görevlerim sırasında şehrin gelişimine doğrudan katkı sağlama imkânı buldum.Gaziantep sanayisi, ticareti, çalışma disiplini ve gastronomisiyle Türkiye’nin önemli şehirlerinden biridir. Ancak Gaziantep’in potansiyeli yalnızca ekonomiyle sınırlı kalmamalıdır.Gaziantep aynı zamanda güçlü bir edebiyat, sanat, kütüphane, müze ve düşünce şehri olmalıdır.Çünkü şehir insanı biçimlendirir.Ekonomik gücü kültür ve medeniyet birikimiyle buluşturduğumuz ölçüde şehrin geleceği daha güçlü olur.Bu şehre hizmet etmiş bir insan olarak hem gurur duyuyor hem de gelecek nesillere karşı büyük bir sorumluluk taşıyorum.

12. Soru: Beni kırmayıp bu derin ve faydalı sohbeti gerçekleştirdiğiniz için teşekkür ederim hocam. Son olarak okuyucularımıza ve gençlere neler söylemek istersiniz?

Dr. Mehmet ÇOBAN: Ben de bu anlamlı söyleşi vesilesiyle teşekkür ediyorum.Hayatım boyunca akademiden bürokrasiye, sanattan eğitime kadar farklı sahalarda bulunmamın tek bir gayesi vardı:İnsana ve memlekete faydalı bir eser bırakabilmek.Hayatımın farklı dönemlerine dönüp baktığımda makamların ve unvanların geçici olduğunu; asıl kalıcı olanın yetiştirilen insan, yazılan faydalı bir satır ve memlekete kazandırılan hayırlı bir hizmet olduğunu görüyorum.Şiirlerim, Kelâm-ı Vuslat, ortak antolojiler, yönetim alanındaki akademik çalışmalarım, Alperen Orman Okulu bünyesindeki faaliyetlerim ve Birecik ile Gaziantep için ortaya koyduğumuz fikirler bu gayretin farklı yansımalarıdır.Hayat anlayışımı ve mücadele felsefemi yönlendiren temel düstur ise şudur: ECDADIMIZIN SONU, NESLİMİZİN BAŞLANGICIYIZ.Bizler yalnızca geçmişin mirasçıları değil, aynı zamanda geleceğin emanetçileriyiz.Geçmişten bize bırakılan mirası korumalı; onu çağın bilgisiyle yoğurarak bizden sonraki nesillere daha güçlü şekilde devretmeliyiz.Genç kardeşlerime tavsiyem şudur:Çok okuyun. Çok merak edin. Soru sormaktan ve düşünmekten vazgeçmeyin. Kendi ruh köklerinizi, tarihinizi ve medeniyet değerlerinizi iyi tanıyın. Dünyayı ve geleceği yakından takip edin.Doğu’yu da Batı’yı da bilin; fakat kendi kimliğinizden vazgeçmeyin.Kökü mazide olan ağacın istikbalde meyve vereceğini unutmayın.Hayatım boyunca farklı görevler, farklı şehirler ve farklı insanlarla karşılaştım. Köyün toprağından şehrin sokaklarına, kamu hizmetinden akademiye, şiirin sessizliğinden insanın gönül dünyasına uzanan uzun bir yolculuk oldu bu.Bugün geriye dönüp baktığımda şunu daha iyi anlıyorum:Makamlar geçiyor, unvanlar unutuluyor; geride insan için yaptıklarınız ve bıraktığınız iz kalıyor.Benim bütün gayretim de geride böyle bir iz bırakabilmekti.Gençlere tavsiyem; çok okusunlar, çok düşünsünler, merak etmekten ve soru sormaktan vazgeçmesinler. Kendi köklerini, tarihlerini ve medeniyetlerini tanırken dünyayı da yakından takip etsinler. Bilgiyi hikmetle, aklı vicdanla, başarıyı ahlakla buluştursunlar.Çünkü bizler yalnızca geçmişin mirasçıları değiliz.Ecdadımızın sonu, neslimizin başlangıcıyız.Bize bırakılan emaneti korumak, geliştirmek ve bizden sonrakilere daha güçlü teslim etmek zorundayız.Benim için hayatın özeti belki de budur:İlimle düşünmek, irfanla yaşamak, insanla yürümek ve geride hayırlı bir iz bırakmak.Sözümüz insanımıza fayda sağlasın, emeğimiz gelecek nesillere ulaşsın.Ve hayatın bütün telaşına rağmen gönlümüzde şu cümle hep diri kalsın:İnsan geçer; iyilik kalır.Ömür geçer; eser kalır.Söz geçer; hakikat kalır.Bu güzel sohbet için teşekkür ediyor, bütün okuyuculara sağlık, huzur ve gönül zenginliği diliyorum.

HAZIRLAYAN: MUHAMMET BARAN ASLAN – 2026

Bu Yazıyı Paylaş