Gönül Dostlarımdan
Şair Necati Tofur’a Dair
Bir gönül insanının, tarihe ses bırakacak iki şiir evladının doğumunun müjdesini almak, beni ziyadesiyle mutlu etti. Bu güzellikleri sizlerin de tatması, bilmesi ve gönül hanenize misafir etmesi dileğiyle güne merhaba demek istedim.
Uzun yıllarını gönül işçiliğine adamış; şiirlere ses vererek onları nesillere, zamana ve gönüllere emanet etmiş, Bursa’dan “Gönüllere Şiir Seli” programıyla şairlerin dizelerine anlam ve nefes katan sevgili kardeşim Necati Tofur’un iki kıymetli eseriyle buluşmanın sevincini paylaşmak istiyorum:
“Yağmura Sığınan Dizeler”
ve
“Kayıp Zamanın Şiirleri”. İki gönül dizelerine dair…
Yağmura Sığınan Dizelerden Kayıp Zamanın Şiirlerine
Bazı insanlar vardır; hayatı yalnızca yaşamaz, yaşadıklarını kelimelere emanet eder. Kimi insanın izi bir hatırada, kimi bir dostlukta, kimi de bir mısrada kalır. Necati Tofur da benim gözümde, ömrünü kelimelere ve gönüllere emanet eden böyle kıymetli bir gönül insanıdır.
Onun şiirlerini okurken yalnızca dizelerle karşılaşmazsınız. Bir ömrün izleri vardır o dizelerde; yaşanmışlıklar, sevinçler, kırgınlıklar, bekleyişler, ayrılıklar ve her şeye rağmen insana duyulan derin bir sevgi…
“Yağmura Sığınan Dizeler”, şairin duygu dünyasının samimi bir yansımasıdır. Yağmur, burada yalnızca gökten düşen damlalar değildir. Bazen insanın sığındığı bir liman, bazen geçmişin izlerini usulca yıkayan bir umut, bazen de insanın kendi içine doğru yaptığı sessiz yolculuğun kadim şahididir.
Necati’nin dizelerinde yapmacıklığa, gösterişe rastlamazsınız. Kelimelerin ardında gerçek bir hayat, gerçek duygular ve sahici bir insan vardır. Belki de şiirlerini gönle ulaştıran en güçlü tarafı budur. Çünkü insan, kendi hayatından bir parçayı mutlaka bulur onun dizelerinde; kimi zaman bir yağmur damlasında, kimi zaman unutulmuş bir hatırada, kimi zaman da yüreğin derinliklerinde saklı kalmış bir sızıda…
Ve sonra “Kayıp Zamanın Şiirleri” gelir.
Şairin zamana, geçmişe ve insan ömrüne daha derinden baktığı bir başka pencere açılır önümüzde. Geriye dönüp alınamayan zamanlar, yeniden yaşanamayan anlar, unutulmaya yüz tutsa da yüreğin bir köşesinde yaşamaya devam eden hatıralar ve insanın ruhunda iz bırakan ayrılıklar, şiirin zarif diliyle yeniden hayat bulur.
Zaman kaybolur belki ama şiir, kaybolan zamanın izini sürmeye devam eder.
Necati Tofur’un şiirlerinde beni en çok etkileyen hususlardan biri de duyguyu gösterişe kaçmadan aktarabilmesidir. Büyük sözler söylemek, kelimeleri çoğaltmak gibi bir kaygısı yoktur. Onun derdi daha sade, daha sahici ve daha güzeldir: Yüreğinden geçenleri, olduğu gibi okuyucusunun yüreğine bırakmak…
Bence şiirin asıl güzelliği de burada saklıdır.
Çünkü şiir, yalnızca kelimelerin yan yana gelmesi değildir. Bir gönlün başka bir gönle dokunabilmesidir. Bir hatıranın yeniden canlanması, bir sızının dile gelmesi, bir sevincin paylaşılmasıdır. Bazen tek bir mısra, uzun yıllardır söyleyemediğimiz bir cümlenin yerine geçer.
Bir insanın kaleminden çıkan eserler, aslında onun gönül dünyasının aynasıdır.
Necati Tofur’un kitaplarına baktığımda; vefayı bilen, dostluğa değer veren, insana kıymet veren, yaşadıklarından ders çıkararak yoluna devam eden ve bütün bunları şiirin diliyle anlatmayı bilen bir şair görüyorum.
Kendisini uzun zamandır tanıyan biri olarak şunu gönül rahatlığıyla ifade etmek isterim:
Necati Tofur yalnızca şiir yazan bir insan değil; şiiri hayatının bir parçası hâline getirmiş bir gönül adamıdır.
“Yağmura Sığınan Dizeler” ve “Kayıp Zamanın Şiirleri”, onun edebiyat yolculuğunda iki ayrı durak, iki ayrı nefes, iki ayrı şiir evladıdır. Bu kitapların yalnızca bugünün okuyucusuna değil, Necati’nin gönül dünyasını yarınlara taşıyacak kıymetli hatıralar olduğuna inanıyorum.
Bir şairin en güzel mirası, ardında bıraktığı dizelerdir.
Zaman geçer, mevsimler değişir, insanlar uzaklaşır; fakat yürekten çıkan bir mısra, yıllar sonra bile bir başka yürekte kendine yer bulabilir.
Dilerim Necati’nin dizeleri de nice gönle ulaşır, nice hatıraya yoldaş olur ve nice güzel insana kendinden bir parça bırakır.
Kendisine bundan sonraki sanat ve edebiyat yolculuğunda gönülden başarılar diliyor; kaleminin hiç üsusmamasını, gönlünden geçen güzel duyguların nice şiire dönüşmesini temenni ediyorum.
Değerli kardeşim Necati Tofur’a; şiire, edebiyata, dostluğa ve insanlara kattığı bütün güzellikler için gönülden teşekkür ediyor, kendisini takdir, muhabbet ve kardeşlik duygularıyla selamlıyorum.
Yağmura sığınan dizelerinin çoğalması,
kayıp zamanların şiirle yeniden bulunması dileğiyle…
Gönlün hep şiirle, yolun hep güzellikle buluşsun sevgili Necati…
Kalemin daim, gönlün şiirle münevver olsun.
Dr. Mehmet ÇOBAN
